In oktober 1943 werd begonnen met de bouw van de U-Bootbunkerwerft "Valentin" in het plaatje Farge, 25km ten noorden van Bremen. In deze bunker zouden maandelijks 14 U-Boote van het type XXI worden geassembleerd. De afzonderlijke rompdelen werden eveneens in bunkers geproduceerd bij de Deutsche Schiffs- und Maschinenbau AG (Deschimag), Werk Weser AG (U-Bootbunkerwerft "Hornisse", Bremen) en de Blohm en Voss AG (U-Bootbunkerwerft "Wespe", Hamburg).
"Valentin" werd gebouwd onder de supervisie van de Organisation Todt, Einsatzgruppe Hansa. Voor de bouw werden grote hoeveelheden dwangarbeiders ingezet. Deze waren in kampen in de omgeving van de bouwput ondergebracht. De omstandigheden in deze kampen waaren veelal slecht. Heel bericht was het Arbeitserziehungslager Farge op de Rekumer Heide. Er hebben naar schatting 10000 dwangarbeiders, krijgsgevangenen en KZ-gevangenen aan de bunker gewerkt, hiervan zijn er naar schatting 4000 om het leven gekomen.
Tegen het einde van de oorlog was "Valentin" voor 90% gereed. De bouwplaats is verschillende malen gebombardeerd. Op 27 maart 1945 werd de bouwplaats het zwaarst aangevallen voor een aantal Britse Lancaster bommenwerpers met zogenaamde Tallboy en Grand Slam bommen.
Na de oorlog werd de bunker door de Engelse en Amerikanen gebruikt om bommen te testen. In de zomer van 1965 werd het voorste deel van de bunker in gebruik genomen door de Duitse marine.
"Valentin" in cijfers:
![]() |
Bouw van de bunker "Valentin". |
![]() |
"Valentin" heden ten dage. Het monument voor de bunker is voor de slachtoffers die tijdens de bouw van de bunker zijn omgekomen. |